Özür-II //"nasılsa tek kişilik bir oyun bu.."//

Dün gece yanında uyandığımda, kendimi berbat hissettim. Her zaman için "amaaann, içimden öyle geldi yaptım, içimde kalmasındansa yapmış olmam daha iyi işte!" derdim, ki, hayatımda ilk defa "pişman oldum" dediğim bir şey yaptım..
Bu sabah yanında uyandığımda, televizyonu açtım. Çay suyu koydum.. Boktan bi yağmur vardı dışarıda, kahvaltılık bir şeyler almak için dışarı çıktım sonra.. Kahvaltı hazırladım.. O kadar ağır ve hantaldım ki bunları yapmam öğleden sonra 2'yi buldu. Sende uyanmaya dair en ufak bir kıvılcımın bile henüz parlamadığı o saatler.. :)
(...)
Neler katırlanır hayatta? Ben, yazdıklarımı unutmadım. Yaşadıklarımı da.. İlk ve son pişmanlığım, kelimelere dökülmesi, hiç olmayacakların..
Özür dilerim her şey için..(!) Bari bir an evvel unutmaya çalışayım..